توربوشارژ درواقع از دو پره یا توربین کوچک تشکیل شده که توسط یک میله مرکزی به نام شافت به یکدیگر متصل شده اند و چرخش یکی از پره ها باعث چرخش دیگری می شود.
یکی از این پره ها به نام توربین سر راه خروجی گازهای گرم ناشی از احتراق درون موتور خودرو قرار می گیرد و هنگام خروج گازهای خروجی شروع به چرخیدن می کند. به همراه چرخش توربین، شفت و درنهایت پره دوم به نام کمپرسور که وظیفه مکش هوای تازه را دارد شروع به چرخیدن می کند. به این ترتیب هوای تازه با چرخیدن کمپرسور فشرده شده و پس از عبور از خنک کننده یا همان اینترکولر وارد محفظه احتراق خودرو می شود.
هر چقدر شدت گردش گاز های ورودی به توربین بیشتر باشد دوران شفت توربو بیشتر شده و در نتیجه هوای ورودی بیشتر متراکم می شود که این مسئله بوست توربو نامیده می شود. هوای ورودی از اینتیک پس از متراکم شدن در توربوشارژر (که افزایش دمای شدیدی را تجربه کرده) بلافاصله از طریق رانر ها به سمت خنک کننده هوا یا همان (اینترکولر) هدایت می شود تا کاهش دما صورت بگیرد. پس از عمل کولینگ در اینترکولر، هوای متراکم شده سرد به سمت دریچه گاز رفته و وارد موتور می شود و در آنجا با حجم بیشتری از بنزین نسبت به حالت عادی ترکیب می شود و در نتیجه راندمان موتور افزایش پیدا می کند.
